Commentaar op Les 23
door Allen Watson
Dit is een van die verklaringen waarin de boodschap van de Cursus voor ons wordt samengevat. We ontsnappen niet aan deze wereld van conflicten door haar te controleren, te manipuleren, vast te houden, of proberen beter te maken. We ontsnappen eraan door een daad van onze geest, door onze eigen vijandige gedachten op te geven. Deze les zegt nadrukkelijk dat er geen andere weg is. Het komt niet tot stand door te proberen de uiterlijke omstandigheden te veranderen. De wereld is het niveau van het symptoom, het gevolg; de geest is het niveau van de oorzaak.
Het is voor de meeste mensen heel moeilijk deze uitspraak van de Cursus te accepteren: 'Het heeft geen zin te proberen de wereld te veranderen' (2:3). Hoe vaak ik dit ook gelezen heb, ik blijf er tegenaan lopen. Ik merk dat ik blijf proberen uiterlijke factoren te veranderen, iets in de wereld om me heen, en dat ik denk dat zo'n verandering op de een of andere manier de dingen zal verbeteren. Het enige wat hiermee bereikt wordt is dat het wat symptomen verlicht, zoals het innemen van een hoesttablet wanneer ik verkouden ben. Het heelt niets. Of, zoals Marianne Williamson zei: het is alsof je probeert de problemen op de Titanic op te lossen door de stoelen op het dek anders te rangschikken. De enige verandering die werkt is een innerlijke verandering.
Iedere dag kijken we naar de wereld en we realiseren ons niet dat de beelden die we zien door ons zijn gemaakt, door onze aanvalgedachten. We herkennen de kracht van onze geest niet; we gebruiken diezelfde beelden die door de geest gemaakt zijn om de kracht van de geest te verbergen. We verzetten ons ertegen aangezien te worden voor de maker van de beelden. We willen dat het iemand anders' fout' is, zelfs die van God.
Letterlijk elk ding dat we vanuit onze haat, onze aanval en onze woede gemaakt hebben kan getransformeerd worden als we ons verbinden met de Heilige Geest om Zijn licht erover te laten schijnen. Iedere speciale relatie, of die nu haatdragend of liefdevol is, kan een bron van zegen worden voor de wereld. Iedere daad van wraak kan voor verlossing aangewend worden. Dat is wat een wonder doet.
In alinea 5 vinden we een ongelooflijk korte samenvatting van het proces van gedachtenverandering, dat Ken Wapnick de drie stappen van vergeving genoemd heeft. Deze drie stappen staan in één enkele zin (5:2):
1. De oorzaak herkennen. We moeten herkennen dat de geest de oorzaak is. We moeten ons ervan bewust worden dat we voortdurend in onze geest, door onze gedachten, van moment tot moment het ego 'maken'. We moeten ons ervan bewust worden dat wat we zien niet van buitenaf aan ons opgedrongen wordt, maar van binnenuit wordt geprojecteerd.
2. De oorzaak loslaten. Wanneer we de geest als oorzaak herkend hebben, richten we daar onze inspanningen op voor verandering. We moeten beseffen dat de gedachten die we gedacht hebben niet de gedachten zijn die we willen omdat, zoals les 22 al zei. We beseffen dat de wereld die deze gedachten voortgebracht hebben niet is wat we willen. Hij zegt hier niets over met nieuwe ideeën komen; hij zegt slechts dat we de oude moeten loslaten. Het enige dat nodig is is een bereidheid om te veranderen, een herkenning dat 'ik dit niet langer wil'.
3. De oorzaak laten vervangen. De derde stap is de vervanging van aanvalgedachten door heilige gedachten, gedachten van liefde en vrede. Maar let op: deze vervanging is niet jouw werk! We werken mee aan het ontmaskeren van het ego in onze geest (stap 1), en we werken mee aan het loslaten van die egogedachten (stap 2), maar de vervanging hiervan met Gods gedachten is niet ons werk. Dat gebeurt gewoon.
Als er dus iets gebeurt dat me van streek maakt is dit alles wat ik me moet herinneren:
1. De oorzaak ligt niet buiten mijn eigen gedachten.
2. Ik wil deze gedachten niet.
Als ik me dat herinner zorgt stap 3 voor zichzelf, want de 'ware' gedachten [waarover al eerder gesproken werd] bevinden zich al in mijn geest, maar ze worden verborgen door de valse gedachten. Verwijder de valse en de waarheid die er al is wordt gezien.
Bij de oefeninstructies staat nog een idee dat de moeite van het bekijken waard is. We worden geacht hierbij 'zowel je gedachten waarin je aanvalt als de gedachten waarin je wordt aangevallen' te betrekken…' omdat ze precies hetzelfde zijn' (7:1-2). Een 'aanvalgedachte' is niet alleen maar een gedachte van woede of wrok die ik ten opzichte van een ander heb, het is ook een gedachte van aangevallen worden door een ander. Wat lijkt op een aanval die mij van buitenaf treft is in werkelijkheid mijn eigen gedachte van aanval, die naar mij terugkaatst.
Alle soorten angst zijn daarom aanvalgedachten. Onbehaaglijkheid als er een politieauto patrouilleert is een aanvalgedachte. Bezorgdheid over wedijver op het werk of in een relatie is een aanvalgedachte. Juichen wanneer bij het voetballen de tegenpartij wordt ingemaakt is een aanvalgedachte. Houdt je gedachten dus in de gaten tijdens de bekerfinale!
We hebben een hoop los te laten, maar het is de moeite waard.
Return to top | Send Reader Feedback | View Reader Feedback | Printer friendly version
Dear friend: We offer the materials on this website to you in the hope that they can serve you well on your journey home. Your continuing donations support the work of the Circle of Atonement. Thank you.
Click here to make a Donation.
This material is copyrighted by the Circle of Atonement, P.O. Box 4238, W. Sedona, AZ 86340. All rights reserved. The opinions expressed are the personal interpretation and understanding of the author(s).
Please report problems to the webmaster.
