Is ons gedrag van belang
door Greg Mackie
Een Cursus in Wonderen is de 'religie van volmaakte onverbondenheid van de negentiger jaren. Hij staat dwangmatige, egocentrische en narcistische mensen toe op hun manier door te gaan.' Dit is de conclusie van een niet nader genoemde deskundige 'op het gebied van religieuze bewegingen in Californië', geciteerd in een artikel in 'Time Magazine' over Marianne Williamson. Het is een tamelijk alarmerende conclusie, maar één die makkelijk te trekken valt na een vluchtig onderzoek van een leer die beweert dat de wereld louter illusie is en door onze eigen geest gemaakt. En het is een conclusie die ik meer dan eens van Coursecritici vernomen heb.
Maar ik ben ervan overtuigd dat deze conclusie ook een algemene houding weerspiegelt binnen de Coursewereld zelf. Hoewel de meeste Coursestudenten het idee dat hun pad 'egocentrisch' en 'narcistisch' zou zijn heftig zouden tegenspreken, schijnt de heersende zienswijze binnen de Coursegemeenschap toch te zijn dat de Cursus zich alleen maar met onze individuele geest bezighoudt, en dat het irrelevant is wat we in de illusoire wereld 'daar buiten' doen. Deze zienswijze heeft enkele grotere vertakkingen. Een van deze vertakkingen - en één die me altijd van streek maakte - is het idee dat, zodra we maar denken dat liefdevol gedrag een wezenlijk deel van onze spirituele weg uitmaakt, we in wezen terug zijn bij af. Volgens deze zienswijze namelijk verwarren we per definitie vorm en inhoud als we ook maar enigszins belang hechten aan liefdevol gedrag in de wereld, als we belang hechten aan iets buiten onze geest, als we de vergissing werkelijk maken. Vanuit deze opvatting is het bijna een geloofspunt dat liefdevol gedrag in wezen helemaal geen doel is omdat het eigenlijke doel van heelwording de geest is. Hoewel aanhangers van deze zienswijze zich misschien wel liefdevol gedragen, beschouwen ze dit niet als relevant wat betreft hun werk met de Cursus, maar hooguit als een aangenaam neveneffect ervan. Kortom, ons gedrag is helemaal niet van belang.
Dit alles is zeer betreurenswaardig omdat volgens mij liefdevol gedrag een vitaal en noodzakelijk onderdeel vormt van de weg van de Cursus naar ontwaken toe, van begin tot einde.
Een visie op het einde van de weg van de
Cursus:
de gevorderde leraar van God.
Mijn zienswijze mag voor velen verrassend zijn, maar laten we, voordat ik het bewijs daarvoor uiteenzet, eens een ogenblik stilstaan en een voorproefje nemen op het 'einde' van de weg van de Cursus: de gevorderde leraar van God. Want de beschrijving die de Cursus van de gevorderde leraar van God geeft als een levende belichaming van liefde is een machtig bewijsstuk voor het belang van liefdevol gedrag. Hoewel ik deze beschrijving later meer in detail bespreken wil, zou ik ons nu eerst gewoon eens willen laten ervaren hoe het zou voelen om een dergelijke leraar te zijn. Deze visualisatie-oefening is gebaseerd op de tien karaktereigenschappen van Gods leraren zoals ze in het Handboek voor Leraren (Hoofdstuk 4) gepresenteerd worden.
Sluit eerst je ogen en haal een specifieke situatie voor de geest waar je op dit moment mee te maken hebt, of een meer algemene situatie waarin jij je vaker bevindt (Ik b.v. visualiseer vaak hoe ik in de winkel waar ik werk de klanten help). Zie zo duidelijk mogelijk de omgeving voor je, de mensen die erbij betrokken zijn, en de omstandigheden. Neem de tijd om aandacht te schenken aan de verschillende gedachten, gevoelens, woorden en beelden die in je opkomen terwijl je over deze situatie nadenkt, met name de gedachten en gevoelens die boos, oordelend, angstig enz. zijn - kortom, die niet liefdevol zijn. Zie hoe jij je in deze situatie gedraagt, en schenk speciale aandacht aan het gedrag dat niet liefdevol is. Lees vervolgens langzaam de schuin gedrukte alinea onderaan, en ga daarna aandachtig door met elk van de tien karaktereigenschappen, één voor één. Sluit, telkens wanneer je met één ervan klaar bent, je ogen en stel je voor hoe je deze karaktereigenschap in jouw situatie belichaamt, waarbij je de liefdeloze gedachten en gedragingen die je eerder visualiseerde door deze eigenschap laat vervangen. Zie jezelf in deze situatie gedachten denken, woorden spreken en op manieren handelen die deze bepaalde eigenschap weerspiegelen. Probeer zo goed je kunt werkelijk te zien hoe je die eigenschap op elke mogelijke manier belichaamt. Neem telkens zo veel tijd als je wilt, en ga dan door naar de volgende. Het doel van deze oefening is niet om jouw liefdeloze gedachten en gedragingen te veroordelen, maar enkel om je met een visie te inspireren hoe je in deze situatie zou kunnen reageren als je een gevorderde leraar van God was.
Laten we nu met de oefening beginnen:
Omdat ik vol vertrouwen de weg van de Cursus bewandel en me met anderen verbonden heb in het gezamenlijke doel om deze weg te volgen, ontvang ik van God speciale gaven - karaktereigenschappen die het me mogelijk maken om mijn speciale rol in de Verzoening te vervullen en die me helpen om mijn broeders naar huis te leiden. Gezegend met deze gaven word ik een gevorderde leraar van God, een levende belichaming van goedheid en liefde in deze wereld.
1. Ik heb volledig vertrouwen in deze situatie, omdat ik inzie dat ze werkelijk door de zachte Kracht van de Heilige Geest wordt bestuurd [voel Zijn Kracht]. Daarom begrijp ik dat alle dingen, gebeurtenissen, ontmoetingen en omstandigheden [ook deze] voor iedereen waarlijk behulpzaam zijn.
2. Ik ben in elk opzicht volkomen eerlijk; alles wat ik denk, zeg of doe is volstrekt consistent, ik ben volmaakt integer. Al mijn gedachten zijn volledig met elkaar in harmonie. Ik houd me aan mijn woord, en wanneer ik beloof iets te doen kom ik dat ook na [zie jezelf dit in deze situatie doen]. Deze integriteit brengt me een diepe geestesvrede [voel hoe vredig dit voelt].
3. Ik ben verdraagzaam ten opzichte van alles en iedereen, omdat ik niets en niemand veroordeel. Alle gebeurtenissen en alle mensen zijn in mijn visie even acceptabel [pas dit toe op specifieke personen en gebeurtenissen in deze situatie].
4. Ik ben volstrekt zachtmoedig omdat ik inzie dat ik in werkelijkheid niemand kan kwetsen noch gekwetst kan worden. Ik begrijp dat het niets oplevert om wie of wat dan ook te kwetsen [zie jezelf vriendelijk en zachtmoedig in deze situatie handelen]. Mijn zachtmoedigheid is geen zwakte maar juist de bron van mijn kracht [ervaar deze kracht].
5. Ik ben vol vreugde omdat ik nergens bang voor ben en geleerd heb dat ik niet lijden kan [zie het lijden in je omgeving oplossen]. Mijn blijdschap is mijn danklied aan mijn Schepper - hoe vreugdevol is het om het doel van verlossing met Hem te delen!
6. Ik ben geheel zonder verdediging omdat ik geen illusies meer hoef te verdedigen. Zodoende vormt niemand meer een bedreiging voor me, zie ik niets als gevaarlijk [kijk - met dit in je achterhoofd - naar de beangstigende aspecten van jouw situatie]. Nu ik mijn verdedigingen loslaat vind ik veiligheid, vrede, vreugde, en de Liefde van God [zie hoe jij je verdedigingen neerlegt, en voel de opluchting].
7. Ik ben grenzeloos vrijgevig omdat ik besef dat ik slechts door weg te geven datgene kan behouden wat ik werkelijk verlang. Ik ben bereid alles weg te geven wat ik bezit, mits dit het verlossingsplan dient [zie jezelf in deze situatie vrijelijk geven]. En door gul mijn materiele middelen te delen geef ik ook het ware geschenk dat ze vertegenwoordigen: Gods Liefde. En door Zijn Liefde aan anderen te geven verzeker ik me ervan dat iedereen, mezelf inbegrepen, zal inzien dat Gods Liefde hen waarlijk toebehoort om te geven [voel hoe de liefde naar jou terugkeert terwijl je haar geeft].
8. Ik ben geduldig met alles en iedereen omdat ik me realiseer dat de verlossing zeker is, dat ze zich in de tijd perfect zal ontvouwen. Ik begrijp dat alles wat ooit met wie dan ook is gebeurd [ook deze situatie] het welzijn van de wereld gediend heeft. Ik ben eveneens bereid om al mijn oude beslissingen te herzien als ze wie dan ook kwetsten [kijk naar je situatie en herzie je oude kwetsende beslissingen].
9. Ik ben een en al vertrouwen: consequent en onwankelbaar pas ik op elke situatie in mijn leven toe wat ik in de Cursus geleerd heb [besef dat je nu, op dit moment, de Cursus op deze situatie toepast]. Deze overgave aan mijn pad weerspiegelt mijn grotere vertrouwen en mijn toewijding aan God, aan Christus en aan al mijn broeders. Vol vertrouwen in Hen rust ik in stille zekerheid [voel de vrede die deze stille zekerheid jou brengt].
10. Uiteindelijk ben ik open van geest, sta ik slechts open voor de Stem van Gods Leraar, en heb ik me afgesloten voor de stem van oordeel en veroordeling [luister nu naar Zijn Stem]. Wanneer ik alleen maar naar de Stem van de Heilige Geest luister en naar geen andere, is mijn vergeving van de wereld ten slotte compleet geworden. En als ik compleet vergeef zal de wereld schitteren van vernieuwing, van vreugde en stralende glorie, die elk voorstellingsvermogen te boven gaat [probeer je dit voor te stellen zo goed je kunt]. Het is me gegeven om de blijde boodschap van complete vergeving aan de wereld te schenken. Gezegend ben ik, inderdaad, want ik ben de brenger van verlossing [zie jezelf als brenger van de verlossing in jouw situatie].
Welke gevoelens heeft deze oefening in jou teweeggebracht? Eerlijk gezegd raak ik er helemaal van in de wolken. Telkens wanneer ik haar doe voel ik me enorm opgetild. Als ik mezelf in deze situatie zie en me met zo'n grenzeloze liefde zie handelen, voel ik me zo goed over mezelf, zo schoon, zo zuiver en onschuldig. Ik voel me geïnspireerd om de Cursus met vernieuwde energie te beoefenen. Kortom, ik vind de persoon zoals beschreven met deze eigenschappen gewoon onweerstaanbaar aantrekkelijk, zo zeer dat ik niets liever wil dan ook zo iemand te worden. Ik wil graag een gevorderde leraar van God worden en grote daden van liefde in deze wereld volbrengen.
Welnu, is deze aantrekking slechts mijn ego dat goedkeurend glimlacht omdat ik de vergissing werkelijk maak? Ik denk dat onze reacties op de meeste dingen gemengd zijn, en ik denk zeker dat ook mijn ego deel uitmaakt van deze vermenging. Maar het is voor mij buiten kijf dat mijn diepe aantrekking tot waarlijk liefdevol gedrag, welke ego-elementen er ook in verweven zitten, een kern van waarheid bevat. Het lijkt gewoon een wet van de geest dat we onweerstaanbaar aangetrokken worden tot heelheid, tot harmonie, tot integriteit en liefde in welke vorm ook. En dat geldt vooral voor het domein van de menselijke relaties - hét domein van de Cursus. Voelen we ons niet allemaal enorm aangetrokken tot mensen die vol vertrouwen zijn, eerlijk, zachtmoedig, vrijgevig en vreugdevol in hun relaties? Het ego kan inderdaad liefdevolle vormen van gedrag voor zijn hatelijke bedoelingen misbruiken, maar ik vermoed dat het ego dat juist doet vanwege deze basale aantrekkingskracht: het ego weet dat we ons tot waarlijk liefdevol gedrag aangetrokken voelen, en dus probeert het ons d.m.v. relaties te misleiden (zoals speciale relaties) die er liefdevol uitzien maar dat in wezen niet zijn. Als het ego dat niet zou doen zouden we ons er eenvoudigweg niet toe aangetrokken voelen. Al met al lijkt er een ingeboren mechanisme van herkenning in ons te bestaan, één dat zelfs het ego in de gaten heeft en waar het gebruik van maakt, nl. dat het uitdrukken van een liefdevolle geest d.m.v. liefdevol gedrag in deze wereld een legitiem en zelfs noodzakelijk aspect is van het werkelijk liefhebben van elkaar. En als dit inderdaad noodzakelijk is, zou het dan niet een belangrijk onderdeel van de weg van de Cursus zijn?
Een bewijsvoering voor het belang van liefdevol gedrag
Laten we nu eens het bewijsmateriaal, dat liefdevol gedrag inderdaad een belangrijk aspect van de weg van de Cursus is, onderzoeken. De eerste twee punten die ik wil aanvoerengeven vorm aan de grondgedachte van de Cursus waarom liefdevol gedrag belangrijk is: Liefde uitbreiden vormt het hart van de Cursus en liefdevol gedrag speelt een essentiële rol in deze uitbreiding. De laatste drie punten ondersteunen dit verder door te laten zien dat de Cursus consequent beschrijft dat liefdevol gedrag een essentiële rol speelt: hij portretteert consequent diegenen wier geest geheeld is, en neemt Jezus met zijn liefdevolle gedrag in de wereld als hun voorbeeld.
1. Liefde uitbreiden vormt het hart van de weg van de Cursus.
Het is gewoonweg onmogelijk om het belang van liefdevol gedrag op het pad van de Cursus te overschatten. Het vormt het hart van de Cursus. Zelfs de titel Een Cursus in Wonderen houdt in dat het een Cursus is in het uitbreiden van wonderen. Hoewel het wonder dat we uitbreiden in de Cursus vele namen heeft (vergeving, heling, verlossing etc.) zal ik haar voor het doel van onze uiteenzetting gewoon liefde noemen (per slot van rekening noemt de Cursus vergeving een aardse vorm van liefde [WdI.186.14:2]). Zoals ik het begrijp gaat het proces van uitbreiding in de Cursus als volgt:
- We openen onze geest en ontvangen liefde van de Heilige Geest.
- De liefde die we ontvangen hebben geven we aan onze broeders (breiden die uit).
- Doordat we het helende effect van deze liefde
op onze broeder zien, zien we in
dat we haar zelf hebben ontvangen. Dit is wat ons uiteindelijk heelt.
De Cursus bevat talloze verwijzingen naar dit drie-stappen-proces, hetzij naar het hele proces, hetzij naar delen ervan. Binnen het gedachtesysteem van de Cursus is juist dit het proces van verlossing. Hier volgen enkele verwijzingen:
Zo wordt waarneming uiteindelijk in kennis omgezet. De wonderdoener begint ermee licht waar te nemen, en zet zijn waarneming om in zekerheid door het continu uit te breiden en de erkenning ervan te accepteren. De gevolgen ervan verzekeren hem dat het er is. (T9.V.7:7-9)
Ideeën moeten jou eerst toebehoren, voordat je ze geeft. Als jij de wereld wilt verlossen, moet je eerst verlossing voor jezelf accepteren. Maar je zult niet geloven dat dit gebeurd is voordat je de wonderen ziet die ze naar iedereen brengt waar jij naar kijkt. (WdI.187.3:1-3)
Niemand kan ontvangen en begrijpen dat hij ontvangen heeft, totdat hij geeft. Want in het geven ligt zijn eigen acceptatie van wat hij ontvangen heeft. (WdI.154.8:6-7)
Laten we vandaag slechts deze les leren: we zullen pas herkennen wat we ontvangen als we het gegeven hebben. Je hebt dit al honderd keer en op honderd manieren horen zeggen, en toch ontbreekt het jou nog steeds aan geloof. (WdI.154.12:1-2)
Door de liefde die wij van de Heilige Geest hebben ontvangen uit te breiden naar onze broeders, beseffen we dat ze ons eveneens toebehoort; door uitbreiding wordt liefde in onze geest versterkt. Daarom is liefde uitbreiden zo belangrijk. Alleen maar de liefde van de Heilige Geest in onze geest ontvangen is niet genoeg, omdat we haar, hoewel ze daar is, niet zullen herkennen: 'Hoe kun je in toenemende mate bewust worden van de Heilige Geest in jou anders dan door Zijn werking [door jou heen]?' (T9.VI.1:1). Volgens de Cursus zullen we deze liefde pas werkelijk herkennen als de onze, als we haar naar onze broeders uitbreiden en zien hoe ze naar ons weerkaatst wordt door de helende transformatie die ze in hen teweegbrengt. Door het effect van onze liefde op anderen te zien raken we ervan overtuigd dat we waarlijk onschuldig zijn, dat we werkelijk liefdewezens zijn met een heilzame uitwerking op anderen; door te zien dat onze liefde weer naar ons teruggekaatst wordt, worden de begrenzingen tussen ons opgeheven en zijn we in staat te herkennen dat we met onze broeders in liefde verbonden zijn - dat we één zijn. En zo worden vergeving en het einde van afscheiding - precies het doel van de Cursus - bereikt door eenvoudig liefde uit te breiden naar onze broeders. De uitwerking van deze uitbreiding ervaren is wat onze heling compleet maakt.
2. Liefdevol gedrag is een vitaal en noodzakelijk middel
om liefde uit te breiden.
Een ander woord voor uitbreiding is communicatie: we moeten de liefde die we hebben ontvangen aan anderen doorgeven teneinde haar in onze eigen geest te versterken. Maar wat heeft dit met gedrag te maken? Zegt de Cursus niet dat alleen geesten communiceren? Ja, ware communicatie is uiteindelijk een directe uitwisseling van geest tot geest. Maar toch kan deze communicatie ook door het lichaam worden uitgedrukt. Hoewel alleen geesten communiceren, kunnen we het lichaam gebruiken om de geesten te bereiken van hen die geloven dat ze een lichaam zijn, en hen door middel van het lichaam te onderwijzen dat dit niet zo is (zie T8.VII.3:2). In feite is liefde communiceren in de ogen van de Heilige Geest het enige doel van ons lichaam.
Maar al kan het lichaam dus gebruikt worden om liefde te communiceren, is dit dan werkelijk belangrijk? Of is het louter een aangenaam neveneffect van de uitwisseling van geest tot geest, waar het wérkelijk om draait? Verrassend genoeg beschrijft de Cursus deze communicatie door middel van het lichaam als een werkelijk vitaal en noodzakelijk middel om hen te bereiken die nog niet klaar zijn om pure communicatie van geest tot geest te ervaren - en dat zijn we feitelijk allemaal. De meesten van ons zijn daar op z'n minst om een aantal redenen niet klaar voor. Ten eerste zijn we gewoonweg nog niet afgestemd op deze vorm van communicatie. Ten tweede zou het ons waarschijnlijk de stuipen op het lijf jagen. Stel je eens voor: als je ogenblikkelijk totale telepathische communicatie met iedereen zou ervaren en geen privé-gedachten meer zou hebben, zou dat dan geen vreselijke schok voor je zijn? En als andere mensen zouden weten dat je hun gedachten kon lezen en zelfs jouw eigen gedachten in hun geest kon plaatsen, zouden ze dan niet doodsbang zijn?
Dus, zegt de Cursus, moeten we liefde communiceren 'in een taal die de ontvanger zonder angst begrijpen' kan (T2.IV.5:3). En precies zoals wij verbale taal kunnen gebruiken (zoals de Cursus doet) om een boodschap van liefde voorbij woorden over te brengen, zo kunnen we ook de taal van het gedrag gebruiken om een boodschap van liefde voorbij daden over te brengen. We kunnen ons lichaam gebruiken om de boodschap van liefde te 'uiten', die in werkelijkheid tussen onze geesten wordt uitgewisseld. En onze broeders hebben een wanhopige behoefte aan deze uitwerking, zoals de volgende passage uit hoofdstuk 12 van het Handboek voor Leraren ons vertelt:
[De leraren van God] hebben een hulpmiddel nodig waardoor communicatie mogelijk wordt met degenen die niet beseffen dat ze geest zijn. Een lichaam kunnen ze zien. Een stem verstaan ze en luisteren ze naar, zonder de angst waarop de waarheid in hen zou stuiten. Vergeet niet dat de waarheid alleen daar kan komen waar ze zonder angst verwelkomd wordt. Daarom hebben Gods leraren een lichaam nodig, want hun eenheid kan niet rechtstreeks worden herkend. (H12.3:4-8)
De 'eenheid' waarnaar hier verwezen wordt is de eenheid van Gods leraren. Deze paragraaf vertelt ons dat Gods leraren waarlijk één zijn omdat zij in één doel verenigd zijn. Toch 'lijken ze met velen te zijn, want dat is wat de wereld nodig heeft' (H12.2:5). De wereld heeft behoefte aan waarheid die in een vorm komt die ze zonder angst begrijpen kan, en dus heeft ze behoefte aan waarheid die komt door middel van lichamen. En het is verbazingwekkend dat juist dít inzicht in de eigenlijke bedoeling van het lichaam iemand letterlijk maakt tot een leraar van God:
Wat hen echter tot Gods leraren maakt, is dat ze de eigenlijke bedoeling van het lichaam herkennen. Naarmate ze in hun ambt vorderen, raken ze er steeds meer van overtuigd dat de functie van het lichaam slechts fungeert als spreekbuis voor Gods Stem voor menselijke oren. (H12.4.1-2)
Zo kunnen we dus zien dat het gebruiken van het lichaam om Gods Stem uit te breiden (anders gezegd: liefde uitbreiden door middel van gedrag) een werkelijk essentieel middel is om liefde uit te breiden.
3. De Cursus bevat talrijke verwijzingen naar liefdevol gedrag
als de uitbreiding van een liefdevolle geest
Als liefdevol gedrag werkelijk zo belangrijk is, mogen we ook verwachten dat dit in de Cursus beschreven wordt. En dat is inderdaad het geval. De Cursus staat gewoonweg bol van beelden van liefdevol gedrag als de uitdrukking van een liefdevolle geest. Zijn pagina's bevatten talloze verwijzingen naar verschillende vormen van liefdevol gedrag: ethisch gedrag zoals eerlijkheid en schuldeloosheid; uitdrukkingen van liefde zoals glimlachen en elkaars handen vasthouden; en daden van liefde zoals onderwijzen en helen. Dit zijn natuurlijk allemaal vormen van gedrag, en ik begrijp dat bij veel Course-studenten nu onmiddellijk de rode vlag wordt gehesen: is vorm in z'n geheel niet neutraal? Ja, dat is waar, maar in zijn beelden van liefdevol gedrag erkent de Cursus duidelijk dat er inderdaad bepaalde vormen van gedrag zijn die in deze wereld de liefde effectiever uitdragen. Op zich genomen zijn de vormen niet liefdevol. Maar eerder hebben we al gezien dat liefdevol gedrag buitengewoon aantrekkelijk is, en dat liefde uitgedrukt moet worden in een taal die de ontvanger begrijpen kan. Daarom is het duidelijk dat geesten die vol liefde zijn deze liefde moeten uitdrukken in gedragsvormen die gewone mensen als liefdevol opvatten. Een knuffel is simpelweg een duidelijkere boodschap van liefde dan een klap in het gezicht.
Welke specifieke gedragsvormen beschouwt Jezus dan als bijzonder krachtige boodschappers van liefde? Zowel door de Cursus heen als in Jezus' persoonlijke begeleiding van Helen en Bill is werkelijk een hele lijst van zulke gedragsvormen te vinden. En - met het idee in gedachten dat uitbreiding heelwording versterkt - is het de moeite waard erop te letten dat veel van deze gedragingen in de Cursus beschreven worden als manieren om iemands heelwording te versterken. Een korte lijst met liefdevolle gedragingen die specifiek door Jezus worden genoemd of aangeduid als uitdrukkingen van liefdevol denken omvat:
volledige eerlijkheid,
complete schuldeloosheid en zachtmoedigheid,
dingen weggeven,
een kind niet uitschelden of slaan,
consequente hoffelijkheid tegenover iedereen (Absence from Felicity, pag. 263),
anderen niet uitlachen,
verlossing onderwijzen aan aangewezen leerlingen,
onze leerlingen geen angst aanjagen,
de magische gedachten van een leerling niet aanvallen,
de woorden van de Heilige Geest aan de wereld doorgeven,
woorden van dankbaarheid en barmhartigheid spreken,
de Gulden Regel toepassen,
de partner in een relatie niet van de relatieproblemen beschuldigen,
het lichaam van anderen niet voor zelfzuchtige doelen gebruiken,
het lichaam van anderen genezen,
elkaars handen vasthouden,
samen het spirituele pad bewandelen,
glimlachen, lachen,
en onze ogen, tong, handen en voeten gebruiken om de wereld met wonderen te
zegenen.
Dit is geenszins een volledige lijst, en zelfs een complete lijst van Courseverwijzingen zou bij lange na niet de ontelbare vormen dekken die liefdevol gedrag kan aannemen. Maar uit deze korte lijst blijkt duidelijk dat Jezus verwacht dat ons gedrag in de wereld, voortkomend uit ons liefdevolle denken en specifiek door de Heilige Geest geleid, het toonbeeld van goedheid en liefde zal zijn.
4. De gevorderde leraar van God, zoals beschreven
in het Handboek van Leraren, gedraagt zich altijd liefdevol.
Nu keren we terug naar het onderwerp van onze visualisatie in het begin: de gevorderde leraar van God. Ik zei al dat de beschrijving van de gevorderde leraar van God in de Cursus een machtig bewijs is voor het belang van liefdevol gedrag. Nu kunnen we zien waarom het zo'n machtig bewijs is. Want als liefdevol gedrag op de weg van de Cursus inderdaad belangrijk is, dan volgt daaruit dat iemand die dit specifieke pad belichaamt - een gevorderde leraar van God - iemand is die zich altijd liefdevol gedraagt. En dit is precies wat onthuld wordt als we de eigenschappen van Gods leraren onderzoeken (wederom in H.4).
Wat het meest bij deze eigenschappen opvalt is hoe doordrenkt ze zijn met beelden van liefdevol gedrag ten opzichte van andere mensen. Op basis van vertrouwen in de wereld en de Kracht die haar in waarheid regeert (eigenschap nr.1) is de gevorderde leraar van God volstrekt eerlijk tegenover anderen (nr.2), verdraagzaam ten opzichte van de wegen die ze bewandelen (nr.3), volkomen zachtmoedig naar hen toe (nr.4), vol vreugde in hun aanwezigheid (nr.5), totaal zonder verdediging t.o.v. hun aanvallen (nr.6), vrijgevig tot het uiterste, niets liever willend dan hen alles te geven wat hij heeft (nr.7), en oneindig geduldig, ongeacht wat anderen doen (nr.8). Terwijl hij zijn lessen met onwrikbaar vertrouwen leert en volmaakt consequent toepast op alles en iedereen (nr.9), opent zijn geest zich tenslotte volledig voor de liefdevolle waarneming die de Heilige Geest van iedereen heeft (nr.10), en zo wordt zijn vergeving compleet. Kortom: deze eigenschappen schilderen een portret van een enorm aantrekkelijk mens, in ieder geval voor mij: iemand van oneindige goedheid en liefde.
Wat een contrast met het gangbare idee van de spirituele meester als een beoefenaar van 'dwaze wijsheid', een soort 'wildeman' die doet wat hij kan - ongeacht hoe dwaas, paradoxaal, onethisch of schijnbaar liefdeloos het ook is - om de gehechtheid van zijn leerling aan de wereldse normen aan diggelen te slaan en zijn ontwaken te bespoedigen. De gevorderde leraar van God, daarentegen, heeft geleerd dat 'goede leraren hun studenten nooit aan een schrikbewind onderwerpen' (T3.I.4:5). In plaats daarvan is hij de levende belichaming van liefde in de wereld, liefhebbend voorbij iedere conventionele wereldse definitie van liefde, maar toch ook heel veel daarmee in overeenstemming. Hij gaat eraan voorbij omdat hij niet alleen maar liefhebbend is aan de buitenkant, maar op alle niveaus; hij is ermee in overeenstemming omdat hij anderen benadert op het niveau waar ze zijn en hen liefheeft op manieren die ze duidelijk kunnen begrijpen. En deze eigenschappen zijn niet louter en alleen aangename neveneffecten van zijn geheelde geest; het zijn speciale gaven door God aan hem geschonken, zodat hij zijn speciale rol in de Verzoening kan vervullen, gaven die hem maken tot een gevorderde leraar (zie H4.1:3-4). De gevorderde leraar van God ziet liefdevol gedrag niet als overbodig, als alleen maar een tussenstation op weg naar de mystieke vereniging met God. Veeleer gaat hij hierin tot het uiterste, omdat het zijn enige doel is om op alle mogelijke manieren liefde aan de wereld te communiceren, zodat de heelwording van de wereld en van hemzelf compleet kan worden. Dit is iemand die naar de maatstaven van de meeste grote spirituele tradities als een heilige beschouwd zou worden.
5. Jezus, ons voorbeeld voor ons denken en gedrag,
handelde altijd liefdevol.
Er is echter nog een bewijsstuk voor het belang van liefdevol gedrag. Als liefdevol gedrag werkelijk een onderscheidende eigenschap van de gevorderde leraar van God is, dan kunnen we redelijkerwijs verwachten dat de auteur van de Cursus zich zélf liefdevol heeft gedragen (als er ooit een gevorderde leraar van God is geweest, dan was hij het wel). En dit is inderdaad het geval als we het aardse leven van Jezus onderzoeken: zijn leven is het volmaakte voorbeeld van liefde in actie. In de Cursus verklaart Jezus dat hij ons voorbeeld is voor denken én gedrag: '[De Heilige Geest] onderwijst jou hoe jij mij steeds als het model voor jouw denken kunt nemen en hoe jij je dientengevolge kunt gedragen zoals ik' (T5.II.12:3). Zoals altijd in de Cursus ligt de nadruk hier op het helen van ons denken, maar het tweede deel van deze verklaring is werkelijk opzienbarend als we erover nadenken: als gevolg van het doen van de Cursus zullen wij ons net zoals Jezus gaan gedragen.
Is dat niet verbazingwekkend? Sta er eens even bij stil hoe Jezus zich gedroeg. Hij was een leraar, een heler, een wonderdoener. Hij breidde liefde uit tot aan het uitschot van de maatschappij: de 'zondaren', de tollenaars, de prostituees, en onthield haar aan niemand, zelfs niet aan zijn 'vijanden' (In de Evangeliën wordt weliswaar beschreven hoe hij soms mensen verwenste en veroordeelde, maar moderne Jezus-geleerden betwijfelen of hij de meeste van deze veroordelende, aan hem toegeschreven uitspraken, wel echt heeft gezegd). Aan het einde van zijn leven demonstreerde hij wat hij onderwezen had door zijn liefde te blijven uitbreiden, zelfs al werd hij geslagen, gemarteld en uiteindelijk gedood. Ten slotte gaf hij, bij zijn opstanding, een laatste demonstratie van alles wat hij onderwezen had: dat haat een illusie is, en slechts liefde eeuwig. Zijn liefde transformeerde de levens van duizenden mensen in zijn tijd en van nog miljoenen daarna. Misschien vatte de apostel Petrus zijn liefde wel het meest bondig samen: 'Hij trok weldoende rond' (Handelingen 10:38). Hij was de belichaming van goedheid en liefde, de belichaming van de gevorderde leraar van God, zoals hierboven beschreven. En dat is wat hij ook voor ons wil.
Conclusie: ons gedrag is wel degelijk van belang -
een nieuwe visie op het belang van liefdevol gedrag
Laten we ten slotte de bewijsstukken dat liefdevol gedrag wel degelijk een belangrijk aspect van de weg van de Cursus is, eens bij elkaar voegen. Waarom is dit belangrijk? Omdat:
1. Liefde uitbreiden het hart vormt van de weg van de Cursus.
2. Liefdevol gedrag een vitaal en noodzakelijk middel is om liefde uit te breiden.
Bovendien weten we dat de Cursus liefdevol gedrag belangrijk acht omdat:
3. De Cursus talrijke verwijzingen bevat naar
liefdevol gedrag als de uitdrukking van een
liefdevolle geest.
4. De gevorderde leraar van God, zoals beschreven in het Handboek, altijd liefdevol handelt.
5. Jezus, ons model voor denken en handelen, altijd liefdevol handelde.
Kortom: ons gedrag is van belang. En persoonlijk heeft dit inzicht zelfs mijn leven getransformeerd. Ik werd altijd al geïnspireerd door mensen die door uitermate liefdevol gedrag vorm gaven aan hun naastenliefde: mensen zoals Jezus, Gandhi, Martin Luther King, Peace Pelgrim en Moeder Teresa. Zij hebben daadwerkelijk model gestaan voor mijn spirituele weg. En daarom voelde ik me lichtelijk in de war toen ik voor het eerst de Cursus ontdekte en geconfronteerd werd met de heersende zienswijze dat gedrag voor dit pad irrelevant zou zijn. Als deze zienswijze klopte, zo dacht ik, dan hadden mijn meest lichtende voorbeelden het allemaal ergens bij het verkeerde eind gehad (of, zoals in het geval van Jezus, hadden de Evangelisten het helemaal verkeerd begrepen. Het leek me toe dat volgens deze zienswijze de gevorderde leraar van God iemand was die gewoon maar wat rondhangt en goede gedachten denkt. Zijn gedrag, daar was ik zeker van, zou heus wel fatsoenlijk zijn, maar hij zou er niet op uitgaan om te onderwijzen, te helen en wonderen te volbrengen. Kortom, toen ik probeerde me een persoon voor te stellen die het einde van het pad bereikt had dat ik besloten had te volgen, was het resultaat lang niet zo inspirerend als dat van hen wier levens me in eerste instantie tot het spirituele pad hadden aangetrokken. Maar gelukkig zie ik nu dat deze zienswijze simpelweg niet waar is. De gevorderde leraar van God - zoals in de Cursus beschreven - doet exact wat mijn voorbeelden deden: hij brengt een liefhebbende geest tot uitdrukking door grote daden van liefde. Het is duidelijk dat Jezus volledig verwacht dat zijn nieuwe volgelingen - dankzij de Cursus - er net zoals hij en zijn eerste discipelen op uitgaan om goed te doen: de blijde boodschap van Gods Liefde verspreiden, wonderen volbrengen, de zieken helen en de doden opwekken. De vormen die dit gedrag zal aannemen zullen duidelijk van persoon tot persoon verschillen, maar de inhoud zal onmiskenbaar zijn. Terwijl deze visie me steeds duidelijker werd, heeft ze opnieuw de inspiratie in mij gewekt die ik vanuit mijn eerdere voorbeelden ontvangen had. En dit heeft mij alleen maar geholpen om de Cursus met een hernieuwde passie en toewijding te beoefenen. Want welke hogere roeping zou er kunnen zijn dan om mijn geest te helen, en deze heelwording aan de wereld uit te breiden door grote daden van liefde?
Ik zie de dag voor me wanneer de wereld gezegend zal worden door hen wier geest door de Cursus geheeld is, gevorderde leraren van God die er op uitgaan om goed te doen, wonderen te volbrengen en op elke mogelijke manier liefde te verspreiden, en daardoor hun eigen heelwording en die van de wereld compleet maken. Ik nodig je uit om je met mij in deze zienswijze te verbinden. Ik hoop dat je in de visualisatie waarmee dit artikel begon misschien een glimp van de immense beloningen van deze visie opgevangen hebt. Ik hoop dat jij, net zoals ik, erdoor geïnspireerd wordt om net zo'n belichaming van de liefde te worden door met heel je hart, heel je geest, en al je kracht de Cursus te beoefenen. En als we dat doen zal de boodschap van de Cursus die we aan de wereld geven er een zijn van onbaatzuchtigheid en wonderbaarlijke liefde in plaats van egocentrisch narcisme. En dan zal onze geliefde Cursus ook door hen die andere paden volgen erkend worden als een lichtbaken dat de weg verlicht naar de grenzeloze Goedheid en Liefde van God.
Return to top | Send Reader Feedback | | Printer friendly version
Dear friend: We offer the materials on this website to you in the hope that they can serve you well on your journey home. Your continuing donations support the work of the Circle of Atonement. Thank you.
Click here to make a Donation.
This material is copyrighted by the Circle of Atonement, P.O. Box 4238, W. Sedona, AZ 86340. All rights reserved. The opinions expressed are the personal interpretation and understanding of the author(s).
Please report problems to the webmaster.
